نظير والها و ديگر حيوانات عظيم الجثهء دريائى نبود كه از سوراخهائى كه روى سر دارند آب را به صورت فواره به بالا پرتاب مىكنند . بالعكس اين حيوان آب را به صورتى ظريف همچون باران يا آبى كه از لولهء آبپاش خارج شود به بالا مىپراند چنان كه در اطراف سرش مهى غليظ پديد مىآمد . در اين حالت مطلقا دهان حيوان پيدا نبود بلكه فقط لبهاى بالاى او را مشاهده مىكرديم چنان كه هنگام اين عمل سر حيوان شباهت به سر دلفينهائى داشت كه در بعضى از كتابها ، بخصوص در كتب طبع آلدمانوس « 286 » ونيزى توصيف آنها آمده است . اين حيوان مستقيم بسوى ما مىآمد و به كشتى نزديك مىشد چنان كه بيش از سى پا از كشتى فاصله نداشت . در اين حالت با غرشى بلند خود را بسوى مغرب چرخانيد و مقدار زيادى آب را به بالا پرتاب كرد . بلافاصله بعد از اين جانور ، حيوان ديگرى كاملا شبيه آن نمودار شد و به همان سو شنا كرد كه حيوان نخستين رفته بود اما فاصله‌اش با كشتى از دويست پا كمتر نبود . اين يك از حيث سر و اندام كاملا مشابه حيوان نخستين بود و اين شباهت را هنگامى تشخيص داديم كه جستنى بزرگ كرد و همهء بدن را از آب بيرون افكند و هنگام دور شدن چون ديگرى غرشى مهيب كرد و آب فراوانى به بالا پراند . در اين روز پس از اندازه‌گيرى معلوم شد در ارتفاع يازده درجه قرار داريم . صبح روز هيجدهم نيز هوا آرام بود تا آنكه نزديك ظهر بادى نسبتا شديد وزيدن گرفت . ما راهمان را در همان مسير و در همان ارتفاع ادامه مىداديم . بعد از غروب آفتاب باد بسيار شدت گرفت و همگان با دقت در جستجوى خشكى بوديم . برخى ابر را به جاى خشكى گرفته معتقد بودند زمين را ديده‌اند . شب هنگام باد ضعيف شد و ما راهمان را بسوى جنوب‌غربى ادامه مىداديم . روز نوزدهم هوائى باز هم آرام داشتيم تا آنكه ساعت يازده بادى از شمال‌شرقى وزيدن گرفت و ما را به تعقيب راهمان در جهت

--> ( 286 ) Alde Manuce - آلدو پيش اسم رئيس فاميل مانوسها ، چاپخانه‌داران ايتاليائى قرن شانزدهم است كه كتابهاى چاپ آنها را « آلدين » مىنامند . - م .